1- عملم انجام شد و در دوران نقاهتم . خدا رو شکر حالم خوبه و سر پا هستم . فکر کنم یک هفته دیگه هم برم سر کار .

2- هفته ای که منتهی به عملم بود دوتا ماموریت رفتم که جد و آباء منو آوردن جلوی چشمام . پرواز رفت دومین ماموریتم ساعت پنج و خورده ای صبح بود و برگشتش ده دقیقه به دوازده شب . یعنی از ساعت 4 بیدار شدم و زدم از خونه بیرون و ساعت 2 صبح برگشتم!

3- با تمام سختیهایی که ماموریت رفتن داره نمیتونم به شرکت بگم که نمیرم . وقتی میبینم که خانمهایی هستند که صریح میگن پرواز هواپیما خطرناکه و ما بچه کوچیک داریم و نمیریم ماموریت ، دو چیز به ذهنم میرسه یکی اینکه جون من ارزش داره و جون بقیه ارزش نداره و این خودخواهی مطلقه و دوم اینکه یک همچین خانمی دیگه نمیتونه دهنش رو باز کنه و از حقوق مساوی زن و مرد حرف بزنه .

4- چقدر کار برای خودم ردیف کرده بودم که توی این دوران نقاهت انجام بدم اما همش به دلیلی بیحالی بعد از عمل انجام نشد و موند .

سایه تان مستدام